Vorige week sprak ik met de manager van een grote afdeling in een grote organisatie, waar nog weinig bewuste aandacht is voor kennismanagement. Hij is verantwoordelijk voor het implementeren van kennismanagement, dat voor het komende jaar als speerpunt is benoemd.
Hij zat erg in zijn maag met het goed formuleren van de business case voor het onderdeel kennismanagement. Al eerder had hij de verantwoordelijkheid voor een project kennismanagement gehad, maar dat was stopgezet toen er andere prioriteiten werden toegekend. Natuurlijk had hij ervan geleerd, maar nu liep hij wederom tegen budgetproblemen aan. Hij koos voor de projectinsteek via de werkvloer, want daar moesten de mensen immers hun kennis gaan delen. Nu had hij geleerd er ook de directie bij te betrekken.
Interface tussen de wensen van de werkvloer en de wensen van de directie
Ik kon hem enkele inzichten aanreiken op welke manier hij het meest strategisch zou kunnen benoemen waar hij met een verbeterd kennismanagement een concreet verschil (SMART) zou kunnen maken in de bedrijfsresultaten. Dit waren echter andere onderwerpen dan de onderwerpen die op de werkvloer belangrijk waren. De kennismanager moest als het ware alleen nog maar de juiste interface maken tussen de argumenten.
Vol inspiratie en goede moed is de manager verder gegaan met het formuleren van de juiste business case die voor iedereen naar het beste resultaat leidt. Verderop in het traject zal ik nog vaker als klankbord en sparringpartner ingezet worden.
